وقتی کلاس درس میدان جنایت شد
اینجا مدرسه شجره طیبه میناب است جایی که سکوتش از هر فریادی بلندتر است. دیوارها هنوز زخمهای حمله را بر تن دارند و کلاسها، روایت ناتمام کودکانی را زمزمه میکنند که روزی با آرزوی آینده پشت همین نیمکتها نشسته بودند. کتابهای درسی هنوز بر زمین و قفسهها دیده میشوند، دفترهایی که ورق آخرشان هرگز نوشته […]
اینجا مدرسه شجره طیبه میناب است جایی که سکوتش از هر فریادی بلندتر است. دیوارها هنوز زخمهای حمله را بر تن دارند و کلاسها، روایت ناتمام کودکانی را زمزمه میکنند که روزی با آرزوی آینده پشت همین نیمکتها نشسته بودند.
کتابهای درسی هنوز بر زمین و قفسهها دیده میشوند، دفترهایی که ورق آخرشان هرگز نوشته نشد. گویی زنگ کلاس به صدا درآمده اما این بار هیچ دانشآموزی برای ادامه درس بازنگشت.
در همین مدرسه، ۱۶۸ دانشآموز در حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی به شهادت رسیدند و این مکان از یک فضای آموزشی به سندی ماندگار از مظلومیت کودکان ایران تبدیل شد.
امروز جمعی از خبرنگاران جنوب کرمان با حضور در مدرسه شجره طیبه از نزدیک ابعاد این حادثه را روایت میکنند، مدرسهای که هر دیوار، هر نیمکت و هر کتاب، شاهدی خاموش بر جنایتی است که گذر زمان نیز نتوانسته آثار آن را از حافظه این سرزمین پاک کند.
اینجا، تاریخ فقط خوانده نمیشود بر دیوارها دیده میشود در کلاسها نفس میکشد و در میان کتابهای نیمهباز از کودکانی سخن میگوید که درسشان ناتمام ماند اما نامشان برای همیشه در حافظه ملت ایران ماندگار شد.
ارسال دیدگاه